Oznaki rozkurczu mięśni brzucha i metody jego eliminacji

Wśród najczęstszych patologii mięśni brzucha, które występują u przedstawicieli zarówno żeńskiej, jak i męskiej części populacji, można wyróżnić rozkurcz mięśnia prostego brzucha. W szczególności takie odchylenie patologiczne można uznać za istotne w okresie okołoporodowym, dlatego diagnozuje się je głównie u kobiet po porodzie. Według statystyk 40% kobiet, które niedawno stały się matkami, napotyka ten problem; u mężczyzn rozkurcz występuje nieco rzadziej, w 1,5% przypadków. Więc co to jest i jakie znaki pomogą ustalić obecność takiego odchylenia, aby rozpocząć leczenie w odpowiednim czasie?

Według badań rozkurcz mięśni mięśnia prostego brzucha w różnym stopniu występuje u 1-2% populacji. W większości przypadków leczenie tej patologii odbywa się bez interwencji chirurgicznej, tylko metodami zachowawczymi (specjalne ćwiczenia w domu lub na siłowni), a także eliminując czynniki wywołujące rozkurcz.

Kluczowe definicje

Zanim zrozumiesz przyczyny manifestacji rozkurczu, warto przypomnieć ludzką anatomię i dowiedzieć się, co to jest.

W ścianie brzusznej każdej osoby są proste mięśnie rozciągające się pionowo od górnych do dolnych części i reprezentujące struny mięśniowe. Te formacje mięśniowe są splecione przez rozcięgno (pochewkę ścięgien), a włókna sąsiednich takich błon, splecione, tworzą „białą linię” (linea alba). Znajduje się między mięśniami odbytnicy, leżącymi pionowo od górnej do dolnej krawędzi jamy brzusznej, co widać na poniższym zdjęciu.

Szerokość białej linii w normalnym zakresie nie powinna przekraczać 2,5 cm, a jej rozciągnięty lub osłabiony stan, gdy szerokość jest większa niż 2 cm, w medycynie otrzymał termin „rozkurcz mięśni mięśni brzucha”.

Warto wiedzieć, że patologia diastazy objawia się pod wpływem pewnych czynników wywołujących rozciąganie i ścieńczenie włókien, które z kolei tworzą białą linię brzucha. Mięśnie odbytnicy mogą się „rozproszyć” w różnych odległościach, co zależy od rodzaju i stopnia wpływu zjawisk powodujących takie odchylenie.

Czynniki patologiczne

Przede wszystkim choroba taka jak dysplazja jest uważana za główną przyczynę rozkurczu. Jest to choroba, w której osoba od urodzenia ma bardzo słabe włókna tkanki łącznej. U mężczyzn i kobiet z podobnym problemem fizjologicznym z reguły rozbieżność mięśni brzucha objawia się jednocześnie z innymi patologiami, w tym:

przepukliny występujące w okolicy przedniej ściany brzucha;

  • żylaki na nogach;
  • płaskostopie;
  • hemoroidy.

Kobiety są bardziej podatne na taką chorobę, jak rozkurcz, co tłumaczy się rozciąganiem włókien mięśniowych w okolicy przedniej ściany brzucha podczas ciąży. Już od połowy drugiego trymestru ciąży wszystkie mięśnie brzucha, a zwłaszcza biała linia, zaczynają stopniowo rozciągać się pod wpływem silnego stresu wewnętrznego. Dzieje się tak nie tylko pod wpływem powiększającej się macicy, ponieważ mięśnie odbytnicy i rozcięgna w splocie tworzą ściany pochwy, ale także ze względu na działanie hormonów ciążowych (relaksyna itp.).

Po porodzie przez określony czas tkanka mięśniowa zwykle powraca do poprzedniego stanu, a szerokość białej linii zmniejsza się do normalnych rozmiarów. Jednak w niektórych przypadkach tak się nie dzieje, co powoduje rozkurcz mięśni mięśnia prostego brzucha po porodzie.

Najniebezpieczniejszym okresem są pierwsze tygodnie po urodzeniu dziecka, ponieważ zdolność do naturalnego kurczenia się, powrotu do poprzedniego stanu, jest osłabiona w mięśniach. Zbliżenie mięśni z reguły nie występuje, jeśli rozproszyły się one podczas noszenia dziecka na bardzo dużej odległości.

Stopień rozciągania włókien mięśniowych zależy od kilku czynników jednocześnie:

  • Wielkość płodu.
  • Cechy kobiecego ciała pojawiające się podczas ciąży.
  • Przebieg aktywności zawodowej.
  • Indywidualne cechy pacjenta.

Ponadto prawdopodobieństwo patologii wzrasta wraz z powtarzającymi się porodami i kolejnymi ciążami.

Jeśli chodzi o mężczyzn, ich rozkurcz rozwija się rzadziej niż u kobiet. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że jego rozwojowi będzie towarzyszyć pojawienie się przepukliny w okolicy przedniej ściany brzucha. Czynnikami wywołującymi występowanie rozkurczu u mężczyzn są stany, w których wywierany jest pewien nacisk na wewnętrzną ścianę brzucha. Wśród najczęstszych przyczyn pojawienia się patologii u przedstawicieli silnej połowy ludzkości są:

  • profesjonalne działania polegające na podnoszeniu ciężarów i silnym napięciu mięśni prasy;
  • Ćwicz z dużymi ciężarami;
  • warunki fizjologiczne (zaparcia, intensywny i długotrwały kaszel, zaburzone funkcjonowanie układu moczowo-płciowego);
  • szybki przyrost masy ciała z powodu tkanki tłuszczowej i szybka utrata masy ciała (mięśnie z tak drastycznymi zmianami kondycji ciała mogą stracić swoją elastyczność).

Wszystkie te czynniki bezpośrednio wpływają na napięcie mięśni brzucha odbytnicy, co prowadzi do ich przeciążenia i przerzedzenia pod wpływem siły ciągnącej. To z kolei przyczynia się do rozszerzenia białej linii i rozwoju rozkurczu.

Jak wykryć patologię?

Obecność rozkurczu można określić na podstawie stanu najsłabszego odcinka mięśnia prostego brzucha, który tworzy białą linię. Nasilenie patologii staje się najbardziej zauważalne w obszarze między procesem wyrostka mieczykowatego dalszej części mostka i pępka.

W domu możesz niezależnie określić, jak rozciągnięta jest biała linia brzucha i czy konieczne jest leczenie, jeśli zostanie wykryte odchylenie. Taki test polega na autodiagnozie poprzez sondowanie i pomiar odległości między przyśrodkowymi krawędziami mięśni odbytnicy.

Aby zdiagnozować obecność i stopień rozkurczu, musisz położyć się na plecach na płaskiej powierzchni i zgiąć kolana, aby stopy były całkowicie w kontakcie z podłogą. Następnie jedną rękę należy umieścić za głową, drugą należy ustawić pod kątem prostym do linii środkowej wokół pępka, jak na zdjęciu.

Po rozluźnieniu powinieneś powoli zanurzać opuszki palców w brzuchu, odrywając jednocześnie ramiona i klatkę piersiową od podłogi, jak podczas wykonywania ćwiczenia w celu pompowania prasy. Za pomocą opuszek palców zbadaj białą linię brzucha, aby znaleźć krawędzie mięśni brzucha odbytnicy. Za pomocą dotyku możesz ustalić, czy istnieje między nimi rozbieżność i jaka jest jej szerokość.

W zależności od tego, ile włókien mięśniowych oddzieliły się od siebie, można wyróżnić trzy stopnie choroby wymagające natychmiastowego leczenia:

  • Etap I - odległość między mięśniami tworzącymi białą linię waha się między 5-7 cm;
  • Etap II - rozbieżność mięśni przekracza 7 cm;
  • Etap III - ekspansja białej linii brzucha przekracza 10 cm, rozkurcz występuje w obecności dużego zwiotczałego brzucha.

Jednocześnie diastaza nie jest przepukliną, a wraz z nią nie dochodzi do pęknięcia tkanki mięśniowej, co spowodowałoby wysunięcie narządów wewnętrznych osoby. Jednak z ostatnim stopniem choroby biała linia w obszarze między procesem mostka i pępka może cienko się rozciągać. W rezultacie pojawia się jego wybrzuszenie, które może wzrosnąć pod wpływem ciśnienia w jamie brzusznej.

W tym samym czasie narządy wewnętrzne nie cierpią, co eliminuje ból podczas rozwoju patologii. Najczęstszą skargą osób, u których zdiagnozowano rozkurcz mięśnia prostego brzucha, jest nieestetyczny wygląd i brak ulgi, nawet jeśli pacjent wykonuje skuteczne ćwiczenia na mięśnie brzucha.

W rzadkich przypadkach rozwój patologii występuje w połączeniu z bólem w obszarze wysunięcia cienkiej białej linii brzucha, a także dyskomfortem i ciężkością w jamie brzusznej lub dolnej części pleców. Ponadto u niektórych pacjentów rozkurczowi mogą towarzyszyć nieprzyjemne odczucia podczas chodzenia, odbijania lub kału.

Dlatego charakterystykę stopnia rozkurczu i jego leczenia należy przeprowadzić ściśle indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę rokowanie rozwoju patologii. Zrozumienie etiologii choroby pozwala określić najlepszą opcję jej leczenia (zachowawczą lub chirurgiczną).

Opcje eliminowania patologii

Wracając do anatomii, warto zauważyć niezdolność tkanki łącznej do odzyskania się po skręceniach. W przeciwieństwie do tkanki mięśniowej, która stanowi podstawę struktury ścięgien i rozcięgna, tkanka łączna pełni inne funkcje i dlatego nie może rozciągać się do poprzedniego stanu. Jednak w sytuacjach z rozkurczem inne grupy mięśni są w stanie zapobiec dalszej rozbieżności białej linii, co zapewni niewielkie przybliżenie brzucha obu mięśni odbytnicy. Dlatego w większości przypadków leczenie i zapobieganie skutkom rozkurczu można przeprowadzić zachowawczo. Ta opcja leczenia to trening na siłowni, podczas którego wykonywane są ćwiczenia, które wykluczają czynniki wywołujące patologię i są w stanie dostosować pracę mięśni i tkanki łącznej, aby je przywrócić.

Takie ćwiczenia fizyczne nie pomagają wszystkim pacjentom z rozpoznaniem rozkurczu. Z reguły proces szkolenia wykazuje pozytywne tendencje u kobiet z chorobą początkową i stadium I we wczesnym okresie poporodowym.

Z kolei interwencja chirurgiczna jest zalecana tylko niektórym pacjentom, którzy mają ostatnie stadia rozkurczu. Chirurgiczne usunięcie patologii polega na wyeliminowaniu występu i wzmocnieniu osłabionego obszaru brzucha. Z reguły tę procedurę wykonuje się przez zastosowanie elastycznych tworzyw sztucznych z powodu lokalnych tkanek lub nierozciągliwych tworzyw sztucznych, w których stosuje się tkaniny syntetyczne.

Jednocześnie istnieją specjalne ćwiczenia fizyczne, za pomocą których pacjenci z rozkurczem mogą niezależnie regulować pracę mięśni, aby nadać im ten sam ton i przywrócić podstawowe funkcje. Ćwiczenia te można wykorzystać jako kompleks zapobiegawczy, aby zapobiec rozwojowi patologii. Będą one odpowiednie dla kobiet podczas planowania ciąży i podczas ciąży, z zastrzeżeniem zintegrowanego podejścia (ustalania wszystkich grup mięśni, mięśni miednicy i przepony). Wśród mężczyzn takie ćwiczenia będą skuteczne w tworzeniu początkowo dobrze wyszkolonej bazy mięśniowej. Podobne ćwiczenia są również zalecane dla osób zagrożonych stopniem narażenia na czynniki wywołujące rozkurcz.

Ćwiczenie w celu wyeliminowania patologii

Trening, aby zapobiec dalszemu rozwojowi rozkurczu i przywróceniu głównej funkcji mięśni, powinien być przeprowadzany na siłowni pod skrupulatnym nadzorem specjalisty, ponieważ istnieją ćwiczenia, które zwiększają prawdopodobieństwo pogorszenia sytuacji. Są to: ćwiczenia z jednoczesnym podnoszeniem nóg i ciała z pozycji leżącej lub zawieszonej na drążku, „nożyczki” i klasyczny „rower”. Potencjalnie niebezpieczne mogą również obejmować pozycje, w których silny wpływ na białą linię brzucha od wewnątrz, a także takie, w których przednia ściana brzucha jest bardzo rozciągnięta (głębokie wygięcie pleców i podciągania, głębokie zgięcie w bok).

Wśród zalecanych ćwiczeń wchodzących w skład kompleksu treningowego do regulacji i przywracania funkcji tkanki mięśniowej są:

  • umiarkowane wygięcie pleców („kot”) - pozwala stymulować pracę różnych grup mięśniowych, a także przywracać rozcięgno;
  • most niekompletny (most pośladkowy), wykonuje leżenie na plecach z nogami zgiętymi w kolanach. Od pozycji początkowej miednica porusza się powoli do maksymalnego możliwego punktu podczas wdechu i jego opuszczania na wydechu;
  • unosząc ciało w początkowej pozycji leżącej na plecach. I.p. - taki sam jak w poprzednim przypadku. Z ip niespieszne uniesienia głowy i ramion powodują, że podbródek dotyka klatki piersiowej. Możesz pomóc sobie w tym ćwiczeniu, ciągnąc je równolegle do ciała do przodu;
  • obudowa unosi się na ręczniku. Po rozłożeniu szerokiego ręcznika lub szalika połóż się na nim, aby rogi można było wziąć za ręce. Trzymając ręce skrzyżowane na klatce piersiowej, chwyć brzeg ręcznika i unieś ciało, aby służyło jako dodatkowe wsparcie podczas podnoszenia.

Takie ćwiczenia wystarczy wykonywać co 2-3 dni, aby zauważyć pozytywny efekt. Podczas wykonywania kompleksu ważne jest, aby nie było bólu i dyskomfortu, a także nie było przeciążenia mięśni. Ponadto pożądane jest, aby specjalista o pożądanym profilu był w stanie kontrolować proces szkolenia, aby leczenie patologii było skuteczne.

Kolejne skuteczne ćwiczenie

Wysiłek wysiłkowy jest wysoce zalecany w przypadku tej patologii - jest to izometryczny ucisk dużego odbytnicy i mięśni poprzecznych jamy brzusznej. Ćwiczenie to pozwala mięśniom brzucha płonąć, a ruch nie występuje. Mięśnie najlepiej reagują na przedłużony ucisk przez 1-2 minuty.

Źródło //trenirofka.ru/articles/diastaz-pryamykh-myshc-zhivota.html

Podobne Artykuły